เรื่องราวในวันแรก.....
ณ ตอนเช้าน้ำตื่นเต้นจัด แหกตาตื่นตั้งกะตี 5 (แหมๆ ก็มันตื่นเต้นนี่) อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เตรียมของเสร็จศพท์ก็ตี 5 ครึ่ง เหอะ ทายสิ อีกครึ่ง ชม. ที่เหลือน้ำทำอะไร = = ส่องกระจกเจ้าค่ะ ส่องอยู่อย่างนั้นแหละ หมุนไปหมุนมา ปากก็บ่นว่า "แม่ๆ มันขาดอะไรไปป่ะ" บ้างครั้งก็ว่า "แม่ๆ ปักจุดให้หนูใหม่หน่อยสิมันไม่สวยอะ" บ้างก็ว่า "แม่ๆ คอซองหนูตรงอ๊ะยัง" บ้างก็ว่า "แม่ๆ กระโปรงหนูยาวไปป่าว" บ้างก็ว่าไปอีกต่างๆนาๆ จนแม่รำคาญหนีเข้าห้องลงกอนซะแน่นหนาเลย กำ! - -"
หลังจากสำรวจตัวเองอยู่ครึ่ง ชม. ก็เดินไปยัง family mark หน้าปากซอย ซื้อลิควิดและปากกาเรียบร้อย(เนื่องจากเมื่อวานเล่นเกมเพลินไปหน่อยลืมซื้อเครื่องเขียน) ก็สั่งซาลาเปา 2 ก้อน(เค้าใช้คำว่าก้อนอ๊ะป่าว?) แล้วก็นมอีก 1 กล่อง แต่น้ำกินแค่นมกล่องเดียว = = เสียดายซาลาเปามากเลยอะ เพราะทิ้งมันไปทั้ง 2 ก้อนโดยไม่ได้กิน เนื่องจากกินไม่ลง (อะไรจะตื่นเต้นปานนั้นฟะ -*-)
พอลงจากลงเมระหว่างทางเดินเข้าโรงเรียนไปน้ำก็กลายเป็นมดในทันที - -" เน้อจากว่า นู๋เกิดมาเตี้ยเจ้าค่ะ T T 150 ก่าๆเองอ่า พวกพี่ๆเค้า เท่าที่ดู 160 up กันทั้งนั้น แต่ก็ยังคนมีพวกเตี้ยๆหลงมาอยู่อีกเยอะนะ หุหุ หลังจากวิ่งขึ้นวิ่งลงสหกรณ์กับห้องเรียน(ชั้น 5) อยู่ 3 รอบ หอบรับประทาน = = (น้ำคงไม่ต้องออกกำลังกายมั้งเนี่ย มาโรงเรียนก็ผอมแล้ว) เนื่องจากวันที่เค้าซื้อสมุดกันน้ำซื้อไม่ครบเพราะหมด ก็เลยฝากบี(เพื่อนนู๋เอง) ซื้อให้แล้วก็วิ่งไปหามายที่นั่งอยู่โรงอาหาร เพื่อบอกแค่ว่า "เดี๋ยวมานะ รอนี่แป๊บ" แล้วก็ขึ้นไปห้องเรียนเพื่อหยิบมือถือ แล้วก็วิ่งลงไปหาบีอีกรอบนึง ปรากฏว่ายังซื้อไม่เสร็จ แล้วก็เลยวิ่งไปโรงอาหารอีกรอบเพื่อไปหามาย แล้วบอกว่า"รออีกแป๊บนะ"แล้วก็วิ่งขึ้นไปข้างบนเพื่อไปดูว่าฝนมายัง สรุปว่ายังไม่มา ก็วิ่งลงมาหาบีอีก แล้วก็ได้สมุดตาที่ต้องการแล้วก็พาบีไปหามายที่โรงอาหาร แล้วก็บอกให้รอแป๊บเอาสมุดไปเก็บก่อนแล้วก็ต้องวิ่งขึ้นอาคารเรียนอีกรอบ เวรกรรม = = รับรอง อยู่ไปนานๆ ผอมแน่ๆ....
หลังจากเข้าแถวทำกิจกรรมหน้าเสาธงเรียบร้อย(ซึ้งตลอดการเข้าแถวเจ้ปอบ(อาจารย์ฝ่ายปกครอง)เทอบ่นมาตลอดเลย) ก็ขึ้นห้องแล้วก็เริ่มคาบ Home Room หลังจาเสร็จโฮมรูม ก็ทั้งนั่ง ทั้งคุย ทั้งนอน หลับๆตื่นๆไป 2 งีบ จารย์ถึงจามา เหอๆ แล้วก็เล่นอยู่กะจารย์คนนั้นแหละ 2 คาบติดแล้วก็กินข้าว....
โอ้! ถ้าซาร่าเห็นสภาพโรงอาหารต้องร้องจอร์ชแน่ๆเลย เป็นอะไรที่อึดอัดมาก คนก็เยอะ เซ็งๆๆๆ เป็นพักเที่ยงที่สุดแสนจะทรมาน จัดการสวาปามเสร็จ(ไม่ถึงกะสาปามหรอก แค่เขียนๆไปให้มันเว่อๆ เอิ้กๆ) ก็ปายเดินเล่น(จิงๆป่าวเดินเล่นหรอก เดินหาที่เรียนอะ) เดินไปรอบโรงเรียน นั้นแหละ หมดไป 35นาที ถึงจาหาที่เรียนเจอ แต่ก็หมดเวลาพักซะแล้ว T T (เนื่องจากเสียเวลากินข้าวไป 15 นาที) มาถึงก็จัดการเรียนเลย เหนื่อยๆๆๆ โรงเรียนนี้เหมาะสำหรับผู้หญิงไดเอดนะคะขอแนะนำ ใครไดเอดมาอยู่นี่ได้เลย(มาเปลี่ยนตัวกะน้ำ T^T)
หลังจากเรียนเสร็จก็เป็นเวลาที่เด็กนักเรียนที่ไม่ชอบเรียนชอบมากที่สุด... เลิกเรียน ฮี่ๆๆ ในที่สุดก็ได้กลับบ้าน แต่.... เพราะยัฝนมันบอกให้รอพี่มัน นั่งรอตั้ง.... ตั้ง... ตั้ง 5 นาทีแนะ เหอๆๆ พอโทรไปหาพี่มันก็สรุปว่า เจ้เธออยู่ที่บ้าน กรรมๆๆๆๆ แล้วก็ปล่อยให้รอ(ตั้ง 5 นาทีแนะ) ชิ! พอปายที่ป้ายรถเม ไอ้รถเมที่ไม่ประสงค์จะขึ้นมันก็มากันจ๊าง ไอ้รถที่เราอยากขึ้นล่ะไม่มาซักที....
จบชีวิตอุบาดของน้ำค่ะ โปรดท่านผู้อ่านใช้วิรณญาณในการอ่านดีๆ แล้วช่วยคอมเม้นด้วยนะค๊า~~
edit @ 2006/05/15 15:32:35
